Van horeca naar kinderopvang: Liesanne over leren en groeien bij Junis
Ik werkte al ruim 6 jaar in de horeca. Hier had ik ook voor gestudeerd. Maar helaas kwam corona en ik vond geen plezier meer in mijn werk. Die gedachte was de start van iets nieuws. Ik wilde namelijk altijd al met kinderen werken. Uiteindelijk kon ik bij Junis de BBL 4 opleiding doen als zij-instromer. Ik kreeg een plek op een locatie van Junis in Zoetermeer en daar werk ik nog steeds met veel plezier.
Leren en werken tegelijk is voor mij een goede combinatie
In het begin vond ik het spannend. Het was voor mij een nieuwe wereld met nieuwe termen en manier van werken. Wat ik in de lessen leerde, kon ik gelijk toepassen op de groep. Hier kreeg ik goede begeleiding in. Het was fijn dat we docenten vanuit mboRijnland hadden. Ik had nauw contact met de docenten en medestudenten. We werkten veel in groepjes. Dat vond ik heel fijn, want dan had je niet het gevoel dat je het alleen deed.
Tijdens de opleiding werkte ik op de bso en later op het kinderdagverblijf. Daar vond ik echt mijn plek. Ik werk nog altijd in hetzelfde team en op dezelfde locatie. Inmiddels al 5 jaar.
Groeien begint bij zelfreflectie
De echte groei kwam niet meteen. Ik merkte dat ik veel naar de werkwijze van anderen keek. Hoe pakken zij dingen aan? Hierdoor nam mijn werkplezier af. Ik ging in gesprek met mijn clustermanager en kreeg de ruimte om te onderzoeken waar dat gevoel vandaan kwam. Ook sprak ik regelmatig met de pedagogisch coach.
Ik ontdekte dat de manier van werken niet meer bij mij paste. Bij Junis werken we met bepaalde processen, maar hierbinnen krijg je wel de vrijheid om je eigen manier van werken te ontwikkelen. Op onze locatie waren we veel bezig met tijd en regels. Van mijn collega’s kreeg ik de ruimte om te ontdekken wat voor werkwijze beter bij mij past. Zij steunden mij hierin en bewogen met mij mee. Ik voelde mij toen gezien en gehoord. Nu werk ik meer vanuit mijn eigen manier en met meer gevoel en rust. Ik merk dat dit ook meer rust bij de kinderen brengt. En ik heb weer plezier in mijn werk.
Ik ga altijd met een voldaan gevoel naar huis
Het is prachtig om te zien hoe kinderen zich ontwikkelen. Soms ben ik vooral aan het observeren. Hoe ze samen spelen, ruzies oplossen en lachen. Dan weet ik waarvoor ik het doe. De gesprekken met ouders vind ik leuk, zoals het samen kijken naar wat een kind nodig heeft. Aan het einde van een werkdag kan ik erg moe zijn, maar het is een voldane moeheid.
Het is een organisatie met oog voor haar medewerkers
De afgelopen tijd merkte ik wel dat ik meer wilde. Wellicht zou een andere functie iets voor mij zijn. Toen dacht ik: ik moet niet wachten totdat er iets vrijkomt, maar zelf verder kijken. Uiteindelijk ben ik bij de Ad PEP uitgekomen. Dit is een hbo-opleiding die zich richt op het begeleiden en stimuleren van kinderen. Mijn clustermanager reageerde meteen enthousiast en ik kreeg het vertrouwen. Junis ziet wat ik nodig heb om verder te groeien. Dat voelt als waardering.
De dingen die ik ga leren met Ad PEP hoop ik toe te passen op de groep. Soms lopen we wel eens tegen situaties aan en dan wil je zelf die expertise hebben om het op te lossen. Dat hoop ik te kunnen doen voor de groepen op mijn locatie.